Interieur en Lifestyle

Hoe was mijn 2018

Hoe was mijn 2018? Weet je dat ik veel dingen ben vergeten van het afgelopen jaar. En dat komt omdat ik dit jaar op de automatische piloot leefde. Ik probeerde mij steeds staande te houden, ondanks dat ik mij heel erg zwak voelde en steeds ziek was. Maar met een laag make up op zag niemand dit. Ik liep hier ook niet mee te koop. En zodra ik naar buiten ging zetten ik mijn masker op met een glimlach. Maar achter deze glimlach shuilde iets anders.  Dit heeft mij wel heel veel energie gekost.

Ik heb eerlijk gezegd gewoon terug moeten kijken op mijn Facebook en Instagram wat ik allemaal heb gedaan het afgelopen jaar. 

“Werken als styliste”

Er zijn veel dingen die ik niet heb kunnen doen. Zoals jullie misschien wel hebben gezien is dat ik op de site bij Stek sta. Je kunt mij inhuren als styliste, maar ook dit heb ik het afgelopen jaar niet kunnen doen. En daar keek ik echt naar uit. Eindelijk kon ik doen wat ik zo leuk vind en dat is stylen. Het was zo’n gezellige dag toen we de foto’s gingen maken voor het magazine en daarna hadden we lekker geluncht. Ik zag het helemaal zitten. Maar helaas moest ik dit op een laag pitje zetten.

Ik heb veel samenwerkingen afgezegd omdat ik merkte dat ik steeds minder kracht had en vermoeider werd. Ik heb er wel een paar gedaan maar veel minder dan normaal.

“Zelf iets ontworpen”

Een eigen kleed heb ik mogen ontwerpen ism Tapeso. Deze is ook te koop bij bol.com. Ik ben daar super trots op.  Ik heb ook veel productfotografie voor Tapeso mogen doen. Fotograferen is iets waar ik het afgelopen jaar veel zekerder in ben geworden en waarin ik zeker ben gegroeid. Ik heb hier meerdere opdrachten in gehad.

“Event organiseren”

Sandra van Finntage en ik gingen een leuke samenwerking met Mica decorations doen. We mochten een event voor bloggers/instagrammers organiseren. Super tof! Hier zeg ik geen nee tegen. Mijn verstand zei eigenlijk: “moet je dit wel doen, je bent te moe”  Maar dit wilde ik echt doen. Zo leuk om iets voor Mica te mogen doen. En we zouden een paar maanden gaan samenwerken. Dit was een leuke kans en kon ik echt niet voorbij laten gaan. Er volgde een aantal afspraken. Maar ook hier had ik moeite met alles te onthouden en moest ik mij echt vol stoppen met paracetamol als ik daar naar toe ging om dingen te bespreken. Want ik voelde mij continu ziek en dacht dat het met een paracetamol wel weg ging. Alleen dat gebeurde nooit.

“Ziek melden”

Ik heb mij op een gegeven moment ziek gemeld op mijn huidige werk. Ik had hier heel veel moeite mee. Maar waarom had ik hier moeite mee? Ik wilde er niet aan toegeven, ik wilde niet zwak zijn, ik wilde mijn werk niet teleurstellen. Maar ik stelde ze al steeds teleur door mij het afgelopen jaar vaak ziek te melden. Ik schaamde mij er ook voor dat ik ziek thuis was en dat ik de energie niet meer had om dingen te doen.

Na mijn ziekmelding volgde er doktersbezoeken etc. Wat had ik nou, waarom voelde ik mij steeds zo ziek en ontzettend moe? Ik at op een gegeven moment best wel slecht. Viel daardoor ook af. Ik had soms de energie niet om te eten.  Uit de bloeduitslagen kwam niks en mijn dokter kwam met een burn out. Ik had te veel van mijn lichaam gevraagd en niet naar mijn lichaam geluisterd. Ik ging de afgelopen 2-3 jaar maar door en door, ook als het eigenlijk niet meer kon deed ik nog van alles. Maar ik twijfelde of het een burn out was. Het was ook wel heel erg frustrerend, want ik voelde mij niet depressief alleen ziek en moe. Mijn lichaam wilde gewoon niet, in mijn koppie wilde ik zoveel.

“Wat een ellende”

Eerst maar eens op vakantie, dat zal vast goed doen. Onze vakantie in aug. was echt niet leuk voor mij en mijn gezin. Ik verheugde mij er heel erg op, dacht dat dit wel goed zou doen en dat ik mij daarna wel weer beter zou voelen. Zo lekker naïef kan ik zijn, hihi. Ik heb het geweten, de hele reis in de auto was ik zo ziek dat we steeds moesten stoppen omdat ik moest overgeven. Want dit deed ik geregeld in die tijd. Het voelde alsof ik de hele tijd een griep had. Veel met mijn moeder aan de telefoon gezeten om mij gerust te stellen. De reis duurde langer dan normaal. Het was echt afzien. Dit was ook voor het eerst dat mijn kinderen mij zo zagen. Ik had het ook al zo lang verzwegen voor mijn kinderen. Want zij kennen mij als de sterke mama en niet als deze mama en dat wilde ik ook niet. Ik schaamde mij daarvoor. Je wilt altijd sterk zijn voor je kids.

Spanje

Op vakantie kon ik echt niet meer, ik heb vaak alleen in het huisje gezeten want ik zakte letterlijk af en toe door mijn benen heen als we ergens liepen. Ik had gewoon geen kracht meer. Sander ging dan met de kids naar het zwembad of het strand. Dit was niet leuk, ik ben zelf altijd een ondernemend persoon geweest. Ik doe van alles met de kids en voor de kids. Maar als je je man en kids alleen moet wegsturen dan doet dat best wel zeer. Ik voel de verdriet ook weer terwijl ik dit intyp Ik telde de 2 weken echt af om weer naar huis te gaan. Onderweg naar huis leek het of ik weer energie kreeg, vond het fijn om naar huis te gaan. Normaal wil ik altijd langer op vakantie blijven. Eenmaal thuis kreeg ik weer wat energie en ging ik dingen in huis doen.  Dit had ik nooit moeten doen. Want daarna was ik weer zo moe. Daarna nam ik mijn rust en deed even niks meer want ik moest fit zijn als ik naar het event van Mica zou gaan.

“Dag van het event”

De dag van het event met Mica en Sandra was aangebroken. Eigenlijk kon ik het niet maar ik wilde zo graag. Ik kon al die mensen niet laten zitten. De dag van het event heb ik mij ook echt staande moeten houden. Ik was te moe en had lichte migraine. Ik heb vaak tegen mijzelf gezegd: “kom op, je kan dit” Ik moet zeggen dat ik mij ook echt staande heb weten te houden en dat ik ook wel genoten heb van deze dag van al die lieve mensen om ons heen. Ze hadden allemaal de moeite genomen om te komen en Mica had het ook zo leuk georganiseerd. Het was een gezellige maar lange dag. Ik was ook wel een beetje trots op mijzelf . 

Foto gemaakt door Mica

Maar de dagen daarna lag ik met hevige migraine op bed en was ik weer een aantal dagen uit de running. Migraine heb ik heel veel gehad dit jaar. Normaal had ik het 1x in de maand maar nu werd het soms 3x in de maand. 

“De acceptatie”

Eindelijk kwam dat moment dat ik het ging accepteren dat het een burn out was/is. Ik kwam er ook mee naar buiten en wilde er over vertellen. Dit heeft mij wel van de schaamte af geholpen. Want ik hoefde mij er niet voor te schamen. Er zijn zoveel mensen die dit overkomen. Het voelde zo fijn dat ik er eindelijk aan toegaf. Ik heb op dat moment veel nee tegen samenwerkingen gezegd en ik ging niet meer naar eventen waar ik voor uitgenodigd werd. Dit was wel moeilijk want mijn koppie zei; “Ja zo leuk” maar ik luisterde gelukkig naar mijn verstand. Dit ging ik steeds vaker doen, ik ging steeds beter luisteren naar mijn lichaam. En ik durfde ineens ook nee te zeggen.

Daarna is er een periode geweest dat als Sander in de ochtend naar zijn werk ging, mijn moeder bij mij kwam tot een uur of 4. Zij hielp mij met heel veel dingen. Ik had dat ook zeker nodig, want van stofzuigen werd ik al moe. Ik heb een hele lange periode niet meer mijn eigen boodschappen en huishouden gedaan, dat deed Sander en een kleine boodschap deden mijn kinderen. Gelukkig heb ik veel lieve mensen die er voor mij waren toen ik ze echt nodig had. En deze zijn er gelukkig nog steeds. Daar ben ik heel erg dankbaar voor. Sander is echt de beste Hubby die ik mij maar kan wensen. Hij is er altijd voor mij geweest. Niet iedereen heeft het besef gehad hoe rot deze periode is geweest.

“Een moment met zijn 2”

Wat ik ook heel erg leuk vond, was het weekendje weg met Sander in een Tiny house. Dit kregen wij van Tiny Houses Droomparken. Hier heb ik echt van genoten. Maar ook dit was eigenlijk te veel voor mij. Op dat moment kan ik er wel heel erg van genieten. We waren weer samen en dat was zo fijn. En het huisje was super gezellig. Aankomend jaar gaan we hier zeker weer naar toe.

“Hoe het nu gaat?”

Ondanks dat ik mij steeds zo voelde bleef ik positief. Ik wist dat er een dag zou komen dat ik mij weer helemaal beter zou gaan voelen. Deze dag is nog niet aangebroken maar ik voel mij al wel een stuk beter dan een paar maanden geleden. Ik weet dat ik er nog niet ben maar ik ben al een eind gekomen. Ik kan zelf mijn boodschappen weer doen en ik kan er weer voor mijn gezin zijn. En dat voelt zo fijn. Vooral als ik weer wat met mijn kids en mannetje kan doen. Af en toe ga ik eens weg om er even uit te zijn. Maar dit kost nog wel energie, dus probeer dan niet te lang weg te zijn. Zoals afgelopen weekend hebben we een eigen kerstboom omgezaagd bij de hoge veluwe. Super leuk en ik was niet lang weg maar daarna was ik best wel moe. Ik word gelukkig ook niet meer beroerd wakker. Dat is al heel erg fijn. Ik merk dat ik heel blij van de momenten word als ik mij “goed” voel. Dan voel ik mij echt gelukkig.

“Mijn doel voor 2019”

Hoe het nieuwe jaar zal gaan verlopen? Dat weet natuurlijk niemand. Maar 1 ding weet ik wel zeker, ik zal mij op een bepaald moment weer fit voelen en dan zal ik al mijn werkzaamheden weer kunnen oppakken. Want dat is mijn doel voor 2019. Wanneer dat is? Geen idee, maar ik doe mijn best. Verder zie ik wel wat er op mijn pad gaat komen. Ik hoop dat ik weer leuke samenwerkingen mag hebben. Jullie hebben denk ik al wel door gehad dat ik af en toe iets over mode laat zien en dat zal zeker vaker voorkomen, want ook dit is iets wat ik leuk vind om te doen. Ik wil mijn blog gaan uitbreiden en ik zal ergens in het jaar weer te boeken zijn voor leuke fotoshoots. Ik ben met mijn fotografie te volgen op Facebook en Instagram Maar een hele week werken zal ik niet meer doen. Ik zal veel meer mijn balans hebben in werk en combinatie gezin. 

“Ik sluit 2018 af met”

Het laatste wat ik jullie kan vertellen over wat ik heb gedaan in 2018 moet nog komen. Ik ben daar zo mega trots op. Ik kom in het woonmagazine Werelds Wonen te staan met foto’s die ik zelf heb geschoten. Dit is iets wat ik nog nooit heb gedaan en stond zeker op mijn lijstje. Hoe tof! Je eigen foto’s worden gepubliceerd. Na de kerst ligt het magazine in de winkels. Tja, ondanks alles sluit ik het jaar toch goed af. Gek genoeg voel ik mij toch een gelukkig mens met hoe ik mij nu voel. De rest komt wel. Ik heb zin in 2019, kom maar op. 

Ik wens iedereen alvast fijne feestdagen en een gelukkig nieuwjaar!

Liefs,

Yvonne

Share:

20 comments so far.

20 reacties op “Hoe was mijn 2018”

  1. Annie schreef:

    Hehe meissie wat heb jij diep gezeten maar er klinkt ook heel veel positiviteit door in je woorden je komt er wel en wij je volgers hopen dat je leuke dingen gast doen in het nieuwe jaar ik wens jou en je gezin een fijn gezellig gezond 2019

    • Yvonne schreef:

      Wat lief van je. Het was pittig maar ik krijg gelukkig weer meer energie. We gaan er voor in 2019 😉 Jij ook een goed nieuwjaar.

  2. Sabrina schreef:

    Heel herkenbaar deze blog. Ook ik kamp met een burn out. Het moeilijkste vond ook ik het gevecht om te accepteren dat het even niet meer gaat zoals ik graag zou willen. Ondanks dat het nu redelijk gaat zijn er momenten dat het een gevecht blijft. Er is me verteld dat het allemaal goed komt alleen kost tijd. Erg veel tijd.. ik wens je alle goeds voor 2019 en blijf van die prachtige dingetjes doen in je interieur en die prachtige foto’s maken! De durf om de dingen te combinere zoals jij doet heb ik niet maar ik vind het allemaal erg mooi

    • Yvonne schreef:

      Hi Sabrina, wat naar dat je dit nu ook doormaakt. Het was bij mij in het het begin ook een gevecht. En toen ik stopte met vechten en het los liet en accepteerde ging het de betere kant op. Met ups en downs maar er komen nu steeds meer ups en langere ups. Ik wens jou ook heel veel sterkte! Lief je berichtje.

  3. Corina schreef:

    Lieve Yvonne

    Wat herken ik mijzelf in jou verhaal zit het dan ook met tranen in mijn ogen te lezen, ik begrijp heel goed hoe je je voelt en ik vind je dan ook een onwijs sterk en mooi persoon hoe jij het toch allemaal weer flikt!!
    Ik hoop voor je dat 2019 jou en jou gezin een heel mooi jaar mag worden met veel liefde en goede gezondheid!! ❤️

    • Yvonne schreef:

      Hi Corina, dankjewel. Ik moest dit gewoon vertellen. Niet alles gaat goed achter een mooie foto 😉 Dankjewel voor je lieve berichtje.

  4. Rianne Polinder schreef:

    Hey Yvonne,
    Zeer herkenbaar jouw verhaal. Ik heb 6 jaar de ziekete CVS Chronisch Vermoeidheidsyndroom. Ook ik ben 24/7 moe en heb lichamelijke klachten. Met een gezin is dat heel vervelend. Maar iag van geluk spreken dat ik niet 24 uur pd op bed hoef te liggen. Zoals veel mensen met deze ziekte.
    Ik werk een dag in de week meer lukt niet. Zodat ik nog energie overhoud voor mijn gezin en andere (leuke) dingen.
    Ik heb het geaccepteerd en als ik een dag minder energie heb zit ik rustig de hele dag binnen op de bank

    Ik wens jou alle goeds voor 2019 met je mooie gezin! Hopelijk wordt het een mooi jaar!

    Liefs Rianne Polinder

    • Yvonne schreef:

      Hi Rianne, dat lijkt mij ook heel erg heftig. Ik wens jou ook een heel goed 2019. Ik vind het zelf ook belangrijker om de energie die ik heb in mijn gezin te stoppen 😉

  5. Plinka.life schreef:

    Yvonne ik heb helemaal gelezen, en ik heb je vaker al gezegd wees echt trots op je zelf want zie waar je nu staat .Je bent een prachtige persoonlijkheid en volgens mij alleen als je een echt mens bent kun voelen.
    En dat ben jij. Knuffel van mij en onzettend blij dat jouw mag volgen want al die fouten in de tekst nu ,ik weet dat jij mij niet veroordeeld en voel ik.en nog een vraagje ik zou zo graag ooit een klein blogje willen over dyslexie en Instagram want die combi is echt moeilijk. Maar niet nu hoor mischien in zomer en als wil natuurlijk en geen drama verhaal maar er is toch te weinig aandacht voor.dankjewel lieverd en nee is ook goed echt.

    • Yvonne schreef:

      Ahhhh je bent lief. Dankjewel en maak je niet druk om de tekst, ik lees er doorheen en begrijp je gewoon 😉 Dat is misschien wel een goed idee.

  6. Joyce schreef:

    Wat een mooie en eerlijke post! Zo stoer dat je hier zo open over bent. Ik wens je fijne feestdagen en alle goeds voor 2019! Je bent een prachtmens! Liefs, Joyce

  7. Ariane schreef:

    Zo herkenbaar. Maar je komt er wel. Ik geniet erg van je verhalen en foto’s. Ik wens jou en je gezin een hele mooie kerst en vooral veel gezondheid, energie en liefde toe voor 2019.

    • Yvonne schreef:

      Wat super lief om te lezen, dankjewel. Ik blijf mijn best doen. Ik wil meer delen op mijn blog. Jij ook hele fijne dagen en een goed nieuwjaar 🙂

  8. Marlon schreef:

    In je hoofd alles moeten kunnen, maar je lijf die zegt “no way”.
    Zo moeilijk om weer te luisteren naar je innerlijke.
    Alles heeft tijd nodig, maar eigenlijk wil je door en niet die tijd nemen die je lichaam vraagt.
    Het blijft een strijd met gevoel en verstand.
    Kleine stapjes vooruit en zevenmijls stappen terug.
    Neem de tijd om te helen. Moeilijk maar noodzakelijk. Er blijft altijd iets hangen van een stukje burn-out, maar dat is ook nodig om jezelf te beschermen voor de valkuil van burn-out.
    Het maakt je sterker en beschermt je.
    Een warm thuis is een bad wat je herstel goed helpt, ook al wil je zelf sterk zijn. Je warme thuis begrijpt je, het is je schuldgevoel van falen die het verstoord.
    Ik wens je alle warmte en herstel voor het nieuwe jaar, tijd heelt…..

  9. Denice schreef:

    Een lichaam kan helaas niet alles aan ook al zou je dat wel willen.
    Zolang het duurt om een burn out te krijgen zo lang duurt het helaas ook minimaal om jezelf weer op te bouwen.
    Fijn om te lezen dat je zulke lieve mensen om je heen hebt en vooral een man die zo voor je klaar staat.
    En je mag trots op jezelf zijn dat je hier open over praat. Want ook al zijn er zo velen het is nog steeds een beetje een taboe.

    • Yvonne schreef:

      Dat is waar, ik merk ook dat mensen het lastig vinden om het erover te hebben. Dat vond ik in het begin ook. Maar ik zeg nu steeds “de sterkste kan dit overkomen” Dankjewel voor je lieve berichtje.

  10. Diana de Jong schreef:

    Hai Lieverd❤️

    Het is een heel verhaal van een sterke vrouw, maar die ook de moed heeft om te laten tonen aan andere dat ze een burn out heeft waar ze al heel lang mee doorgelopen heeft.
    Ik heb diep respect voor jou Lieve Yvon hoe het dit jaar toch maar weer gedaan hebt
    Ik hoop dat 2019 een gezonder en liefdevol jaar zal worden voor jou en je gezinnetje.
    Liefs Diana❤️

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *